Nasze podróże Słowacja 2013

Słowacka kraina, cz.2

Część pierwsza wpisu: Słowacka kraina, cz.1

4. Levoča

Mała, urocza mieścinka, z kilkoma zabytkami i średniowiecznymi uliczkami śródmieścia.

Tutaj też znaleźliśmy nocleg – Camping Levoča Dolina. Za rozbicie namiotu i miejsce na parkingu zapłaciliśmy 12,80 euro. Czysto, schludnie, przyjemnie, prysznice i toalety zadbane, (osobno damska i męska); możliwość rozpalenia ogniska, ławeczki, pojedyncze zadaszenia w postaci altan, możliwość wynajęcia małego domku, restauracja (płatność tylko gotówką).

5. Sivá Brada

Jadąc z Levočy do Žehry (a konkretnie do Zamku Spiskiego), około 10 km za Levočą, po prawej stronie minęliśmy pagórek Sivá Brada. Na jego szczycie znajduje się zamknięta kapliczka Świętego Krzyża. Teren ten należy do rezerwatów przyrody, nie przez kapliczkę, lecz dzięki tryskającemu u podnóża źródełku. Poprzez osadzanie się związków wapnia z mocno zmineralizowanej wody, tworzą się białe formacje trawertynowe, takie same, jak Pamukkale tureckie, tylko mniej liczne. W okolicy można spotkać więcej źródeł mineralnych, których historia sięga XVII w. W 1956r. pod kapliczką Św. Krzyża, wykonano odwiert na głębokość 132 m., dzięki któremu powstał tu wybijający na kilkanaście metrów w górę gejzer. Na skutek wytwarzanego przez dwutlenek węgla ciśnienia, kilkakrotnie w ciągu dnia aktywował się, co stało się dużą atrakcją turystyczną na drodze do Zamku Spiskiego. Po wielu latach działania gejzeru, erupcja była coraz rzadsza, aż zanikła całkowicie. Po 1990 usunięto niepotrzebną już zabudowę odwiertu, pozostawiając tym samym dziurę, przez którą do dziś bulgocze woda, tworząca kolejne wapienne nacieki.

6.Spišský Hrad (Zamek Spiski), Žehra

Ruiny Zamku Spiskiego są największym kompleksem zamkowym w Europie. Jego powierzchnia to blisko 4ha, co przekłada się na około dwugodzinny, ponad 4-kilometrowy spacer. Historia zamku sięga aż XII w., a już u schyłku XIII w. posiadał zbliżone do obecnego stanu rozmiary. Początkowo średniowieczna warownia wojskowa, została w XV w. przekształcona w pałac. W kolejnym stuleciu, pod rządami nowego rodu, został przebudowany na wygodniejszy, renesansowy pałac. Każdy z zamieszkujących go osób pozostawił po sobie komnatę o nazwie własnego rodu. Po pożarze z 1780 r. zniszczony zamek został opuszczony i zrujnowany. Rekonstrukcję rozpoczęto prawie 200 lat później (w kilku miejscach niestety dość tandetna), a w 1993 r. wpisano go na listę UNESCO.
Przy bramie wejściowej dostaliśmy ulotkę w języku polskim, wraz z mapką z zaznaczonymi punktami, jak się poruszać po zamku. Poza gigantycznym gmachem, surowymi murami i piękną panoramą na miasto, można tu zobaczyć warsztat garncarski, izbę tortur z eksponatami, a także przedstawienia, czy też walkę rycerzy (również kobiet!).
Zamek można zwiedzać od kwietnia do listopada, w godz. 9:00-19:00. Wstęp dla dorosłych 5 euro, studenci do 26 roku życia – 4 euro. Aktualne ceny i godziny wstępu można znaleźć na stronie muzeum.

Część trzecia wpisu: Słowacka kraina, cz.3

Lubisz nas czytać?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *